اثبات وجود خدا و ويژگيهاي او

همه مي‌دانيم كه "من هستم"، نه تنها مي‌دانم كه هستم، اين را نيز مي‌دانم كه زماني نبوده‌ام. چون من هستم و زماني نبوده‌ام پس به وجود آمده ام حال كه من به وجود آمده ام يا به خودي خود به وجود آمده ام يا به خودي خود به وجود نيامده ام كه در اين صورت كسي مرا به وجود آورده. من به خودي خود به وجود نيامده ام، زيرا پيش از به وجود آمدن نبوده ام، و از نيست هست پديد نمي‌آيد چرا كه نيستي، نيست كه بتواند چيزي از او صادر شود پس كسي مرا به وجود آورده. آنكس كه مرا به وجود آورده يا او را كسي به وجود آورده كه در اين صورت او زماني نبوده و آن فرد را نيز بايد كسي به وجود آورده باشد كه او نيز يا به خودي خود بايد باشد يا كسي او را به وجود آورده باشد ...

ادامه مطلب

احاديثي از كتاب ميزان الحكمه در اثبات وجود خدا

4910-   امام صادق (ع) ـ درباره آيه ((فطرة اللّه ))فرمود ـ: مقصود توحيد است.

4911-   امام باقر (ع) ـ نيز درباره همين آيه فرمود ـ: آنان را بر سرشت خداشناسى آفريد اگر چنين نبود در پـاسـخ بـه ايـن پـرسـش كه چه كسى پروردگارشان است و چه كسى آنها را روزى مى دهد، در مى ماندند.

4912-   امـام صـادق (ع) ـ دربـاره آيـه ((و اذ اخذربك من بنى آدم )) فرمود: خداشناسى در دلهايشان اسـتـوار گشت و روز الست را از ياد بردنداما روزى به يادش مى آورند اگر چنين نبود هيچ كس نمى دانست كه چه كسى او را آفريده و كه روزيش مى دهد.

4913-   پـيامبر خدا (ص): هر نوزادى بر فطرت زاده مى شود ، يعنى مى داند كه خداى عزوجل آفريدگار اوست اين است معناى سخن خداوند كه: ((اگر از آنان بپرسى چه كسى آسمانها و زمين را آفريده است هر آينه گويند: خدا)).

ادامه مطلب

احاديثي در كتاب ميزان الحكمه در ارتباط انسان با خدا

730-   پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله: خداى بزرگ مى فرمايد: بى گمان اميد هر مؤمنى را كه به غير من اميد بندد، قطع مى كنم.

731-   امـام عـلـى عليه السلام: تنها به خداى سبحان دل ببند، كه او مى فرمايد: به عزت و جلال خودم سوگند كه اميد هر كس را كه به غيرمن اميد بندد به نوميدى مى كشانم.

732-   امـام عـلـى عليه السلام: هر كس از انسانى اميد و آرزويى داشته باشد او را تعظيم و تكريم كند.

ادامه مطلب

كلياتي از عدل الهي

 1-  اختلاف آفرينش موجودات :

هنگامي كه خدا مي خواست موجودات را بيافريند هيچ موجودي وجود نداشت كه مدعي باشد كه در چه اندازه اي خلق شود يعني همه در نقطه صفر بودند و موجوديتي نداشتند تا آفرينش آنها به اشكال و اندازه هاي مختلف مورد ظلم باشد چراكه زماني ظلم به وجود مي آيد كه موجودي داراي صلاحيتي باشد و كمتر از آن صلاحيتي كه دارد چيزي به او داده شود ولي وقتي موجودي وجود نداشته چيزي نبوده كه صلاحيت يا عدم صلاحيتي هم مطرح باشد. بنابراين اختلاف آفرينش موجودات موجب ظلم به آنها نيست.

...

ادامه مطلب

محبت به خدا

انسان در محبت به خدا چند حالت دارد. يا خدا را كلا فراموش كرده و در زندگي خود هيچ توجهي به خدا ندارد (هرچند زمانيكه انسان در مشكلات از همه چيز مي بُرد، ناخواسته معطوف به خدا مي شود و اين جزو فطرت و ذات انسان است.) در اين صورت فقط به خود و ماده اطراف خود توجه دارد و در ظلمت خود به سر مي برد. يا به خدا توجه دارد ليكن به خود و ماده اطراف خود بيشتر توجه دارد به اين صورت كه فقط در بعضي مواقع به ياد خدا نيز مي افتد. در اين صورت چيزي از محبت خدا در او اتفاق افتاده است ليكن به كثرات و خود و ماده اطراف خود بيشتر محبت دارد.

ادامه مطلب

چگونه محبت خدا را در خود افزايش دهيم؟

زمانيكه انسان به خدا توجه كند و به خدا با رويكرد مثبت فكر كند اين توجه و فكر، منجر به اين مي شود كه انسان نسبت به خدا محبت پيدا كند و و با اين توجه و تفكر در مورد خدا، محبتش نسبت به خدا افزايش يابد. اين اتفاق به اين خاطر است كه اساس محبت كه سنخيت است ميان انسان و خدا به بالاترين درجه خود وجود دارد يعني به اين خاطر كه خداوند تمام اسماء و صفات خود را به انسان ياد داد و از طرفي ديگر از روح خود در انسان دميد سنخيت بسيار زيادي ميان انسان و خدا وجود دارد كه منجر به اين مي شود كه انسان بتواند خدا را دوست داشته باشد بلكه به خدا عشق بورزد و بالاتر اينكه چون اصل وجود انسان و منتهاي تعالي او خداست، و وطن اصلي انسان كه انسان از او برگرفته شده خداوند مي باشد، حتي خدا را مي تواند از خود نيز بيشتر دوست داشته باشد. اين شدت محبت انسان با خدا بر اساس شدت سنخيتي است كه ميان انسان و خدا وجود دارد. در ذيل اموري كه منجر به بر قراري سنخيت بيشتر انسان با خدا شده و در نتيجه محبت انسان را نسبت به خدا افزايش مي دهد آورده شده است.

ادامه مطلب