بزرگوارى

17620- امام على (ع): اگر به كسى احترامى نهى ، در حقيقت به خودت احترام نهاده اى وحيثيت خويش را بـا آن آراسـتـه اى بـنـابـراين ،به خاطر خوبى و احترامى كه به خودت كرده اى ، از ديگرى انتظار سپاسگزارى نداشته باش.

17621- امام على (ع): خـودت را بـه انـجام كارهاى نيك وبه دوش كشيدن بارهاى ديون (مردم )عادت بده ، تا شرافت نفس يابى.

بر حذر داشتن از خشم ارباب كرم

17584- امـام عـلى (ع): بترسيداز خشم بزرگوار،هرگاه كه گرسنه شود و از سرمستى فرومايه ،آن گاه كه سير شود.

17585- امـام عـلى (ع): بترسيد از خشم بزرگوار، هر گاه نسبت به او پستى و حقارت روا شود و ازتندى فرومايه ، هرگاه بلند گردانيده شود.

17586- امـام عـلى (ع): بـتـرس از آدم بزرگوار، هر گاه كه خوارش دارى و از بردبار، هر گاه زخميش كنى و از دلاور، هرگاه دردمندش گردانى.

17587- امـام عـلى (ع): از بـزرگوار بر حذر باش ، آن گاه كه خوارش كنى و از فرومايه ، آن گاه كه گراميش دارى و از بردبار، هر گاه كه او را به ستوه آورى.

17588- امـام عـلى (ع): بترسيد از خشم بزرگوار، آن گاه كه گرسنه شود و از فرومايه ، آن گاه كه سيرگردد.

بزرگوار

قرآن.

((و هر كس ناسپاسى كند، بى گمان پروردگارم كريم است )).

((اى انسان ! چه چيز تو را درباره پروردگاربزرگوارت مغرور ساخته است ؟ )).

((همانا، آن (قرآن )، سخن فرستاده اى بزرگوار است )).

17521- پيامبر خدا (ص): همانا خداوند متعال بزرگوار است و بزرگوارى را دوست مى دار.

17522- پيامبر خدا (ص): همانا پروردگار شما، با شرم وبزرگوار است.

17523- عروه: خداوند، بزرگوارترين بزرگواران است.

17524- عمربن ابى سلمه: رسول خدا (ص) باشرم و بزرگوار بود.

17525- پيامبرخدا (ص): بزرگوار پسر بزرگوارپسر بزرگوار پسر بزرگوار، همان يوسف پسر يعقوب پسر اسحاق پسر ابراهيم است.

17526- امـام عـلـى (ع): مـن از آشنا شدن باشخص بزرگوار به مراتب شادتر مى شوم ، تابه دست آوردن گوهرى نفيس و گرانبها.

17527- امـام عـلـى (ع): بزرگوار، كسى است كه كرامت چهره خويش را از خوارى آتش نگه دارد.

17528- امـام سـجـاد (ع): شـخـص بـزرگوار ازفضل خود شادمان مى شود و آدم پست ، به ملك و دارايى خويش مى نازد.

17529- امام على (ع): شخص بزرگوار هر گاه به او مهربانى و محبت شود، نرم مى شود وفرومايه هر گاه با او به نرمى و ملاطفت رفتارشود، سخت مى شود.

17530- امام على (ع): شخص بزرگوار (چنين است كه )هرگاه با او درشتى شود، خشن مى شود و هرگاه با ملايمت و محبت با وى رفتار شود، نرم و مهربان مى شود.

17531- امام على (ع): شخص بزرگوار، گشاده روست وفرومايه خام و ناپخته.

17532- امام على (ع): آدم بزرگوار، خود را به غفلت مى زند و فريب مى خورد.

17533- امام على (ع): بزرگوار، كسى است كه آغازگراحسان باشد.

17534- امام على (ع): بزرگوار، از اندك (احسان )سپاسگزارى مى كند و فرومايه ، از بسيار (هم ) ناسپاسى مى كند.

17535- امام على (ع): بزرگوار، كسى است كه بيدريغ ‌احسان مى كند و فرومايه كسى است كه بسيارمنت مى نهد.

17536- امام على (ع): بزرگوار، كسى است كه دهش اوبر خواهش از او پيشى گيرد.

17537- امام على (ع): بزرگوار، كسى است كه آنچه داردببخشد.

17538- امام على (ع): بزرگوار، كسى است كه از حرامهادورى كند و از معايب منزه باشد.

17539- امـام حسن (ع): شايسته ترين زمان براى اين كه بزرگوار گذشت كند وقتى است كه عرصه عذر بر گنهكار تنگ گردد.

17540- امـام عـلـى (ع): بزرگوار، كسى است كه خود را بالاتر از اين داند كه براى نيكيهايش عوض نيكو انتظار داشته باشد.

17541- امـام عـلـى (ع): بزرگوار، از آنچه شخص فرومايه به آن افتخار مى كند، دورى مى نمايد.

17542- امـام عـلـى (ع): بـزرگـوار، هـر گـاه قدرت (بر انتقام )پيدا كند، گذشت مى كند و هر گاه مالى به دست آورد، بخشش مى كند و هر گاه چيزى از او خواسته شود، برآورده مى سازد.

17543- امـام عـلـى (ع): بزرگوار، ننگ را نمى پذيرد وهمسايه (يا پناهنده ) را گرامى مى دارد.

17544- امـام عـلـى (ع): بزرگوار، نيكوكاريهاى خود را دينى به گردن خود مى داند كه بايد بپردازد وفرومايه احسانهاى گذشته خود را دينى به گردن ديگران مى داند كه بايد پس بگيرد.

17545- امـام عـلـى (ع): بزرگوار، هر گاه به تو نيازمند شود،تو را معاف دارد و هر گاه تو به او نياز پيداكنى ، نياز تو را بر طرف سازد، فرومايه هرگاه به تو نياز پيدا كند، تو را به ستوه آورد وهر گاه به او نياز پيدا كنى ، تو را به رنج وزحمت افكند.

17546- امـام عـلـى (ع): بـزرگـوار، در زمـان قـدرتمندى گذشت مى كند و به هنگام حكومت عدالت پيشه مى كند، و از بدى كردن باز مى ايستد واحسان خود را نثار مى كند.

17547- امـام عـلـى (ع): بزرگوار، نزد خداوند شادمان وماجور است و نزد مردم محبوب و محترم.

17548- امـام عـلـى (ع): بـزرگـوار، كسى است كه آبروى خويش را با دارايى خود حفظ مى كند وفرومايه ، كسى است كه دارايى خويش را باآبرويش حفظ مى نمايد.

17549- امـام عـلـى (ع): بزرگوار، بنده نواز است.

17550- امـام عـلـى (ع): وعده بزرگوار، نقد و بى درنگ است.

17551- امـام عـلـى (ع): بزرگوار، هر گاه وعده دهد، به كاربندد و هر گاه وعيد و بيم ، دهد درگذرد.

17552- امـام عـلـى (ع): دشمنى بزرگوار، كم زيانتر ازدوستى فرومايه است.

17553- امـام عـسكرى (ع): عطاى بزرگوار، تورا نزد او محبوب مى گرداند و عطاى فرومايه تو را نزد او پست مى سازد.

17554- امام على (ع): ملازمت با بزرگوارهمراه با خوارى ، بهتر از همنشينى بافرومايه است و احسان ديد.

17555- امـام عـلـى (ع): با فراوانى احسان است ، كه بزرگوارشناخته مى شود.

17556- امـام عـلـى (ع): دولـت بزرگوار، مناقب و محاسن اورا آشكار مى سازد و دولت فرومايه ، بديها ومعايب او را هويدا مى گرداند.

17557- امـام عـلـى (ع): اگر بزرگوار باشى و كسى گراميت دارد، هر آينه تو را به زحمت و رنج انداخته است.

17558- امـام عـلـى (ع): كسى كه از پروردگارش پروا دارد،بزرگوار است.

17559- امـام سـجـاد (ع): مـيـان مردى و سلمان فارسى (ره ) بگومگويى شد آن مرد به سلمان گفت: اى سلمان ، فكر مى كنى تو كيستى ؟ سلمان گفت: آغاز من و تو، هر دو، نطفه اى پليد بوده و فرجام من و تـو، لاشـه اى گـنديده است چون روز قيامت شود و ترازوها (ى سنجش اعمال ) بر پا گردد، آن گاه است كه هر كس ترازويش سنگين باشد، بزرگواراست و هر كس ترازويش سبك باشد،فرومايه خواهد بود.

بزرگوارى

17494- پيامبر خدا (ص): بزرگوارى مرد، دين اوست.

17495- امـام حـسـن (ع)، در پاسخ به اين پرسش كه بزرگوارى چيست ، فرمود: دهش پيش از خواهش و اطعام كردن در قحطى.

17496- امـام حـسـن (ع): بزرگوارى ، احسان كردن داوطلبانه است و دهش پيش از خواهش.

17497- امام صادق (ع): سه چيز نشانگربزرگوارى آدمى است: خوشخويى ، فروخوردن خشم و فروهشتن چشم.

17498- امام على (ع): نشانه بزرگوارى مرد،خوشرويى و نيكوكارى اوست.

17499- امام على (ع): بزرگوارى ، تحمل كردن گناه وتقصير (و انتقام نكشيدن از آن ) است.

17500- امام على (ع): بزرگوارى ، نيكو شكيبايى كردن است.

17501- امام على (ع): بزرگوارى ، به دوش كشيدن بارتاوانها (ى مردم ) است.

17502- امام على (ع): بزرگوارى ، برگزيدن آبروست بردارايى ، پستى ، برگزيدن دارايى است برمردان.

17503- امام على (ع): بزرگوارى ، بيدريغ بخشيدن است و به انجام رساندن وعده.

17504- امام على (ع): بزرگوارى ، در اختيار داشتن زبان است و بذل احسان.

17505- يامبر خدا (ص)، در پاسخ به سؤال از بزرگواران ، فرمود: مجالس ياد خدا، درمساجد.

17506- امام على (ع): بزرگوارى ، در حقيقت دورى كردن از گناهان است.

17507- امام على (ع): بزرگوارى ، داشتن منش نيكو ودورى كردن از پستى است.

17508- امام على (ع): هواى نفست را مهار كن و با نفس خود نسبت به آنچه بر تو راونيست بخيل باش ، زيرا بخل ورزيدن بر نفس ، حقيقت كرم و بخشندگى است.

17509- امام على (ع): بزرگوارى ، نتيجه بلند همتى است.

17510- امام على (ع): هركه براى خود كرامت قائل باشد،خواهشهاى نفسانيش در نظر او خوار آيد.

17511- امام على (ع): هر كه براى خود كرامتى قائل باشد،دنيا در نظرش كوچك آيد.

17512- امام على (ع): نرمخويى ، از بزرگوارى است.

17513- امام على (ع): وفادارى به پيمانها، از بزرگوارى است.

17514- امام على (ع): از بـزرگـوارى انـسـان است ، گريستن او بر زمان از دست رفته اش و اشتياق او به زادگاهش و حفظ كردن دوستان ديرينه اش.

17515- امام على (ع): بزرگوارى ، مهرانگيزتر ازخويشاوندى است.

17516- امام على (ع): نيكو خويى است ، وا داشتن خود به بزرگوارى.

تشويق به گراميداشت ارباب كرم

17589- پيامبر خدا (ص): هرگاه كريم قومى نزدشما آمد، او را گرامى بداريد.

17590- پيامبر خدا (ص): بزرگوار هر قومى را، گرامى بدارى.

17591- هـنـگـامى كه جرير بن عبداللّه براى بيعت نزد رسول خدا (ص) آمد، پيامبر از اوپرسيد: اى جرير! بـراى چـه آمـده اى ؟ مـى گويد: عرض كردم: اى رسول خدا،آمده ام تا به دست شما مسلمان شوم رسول خدا (ص) عباى خود را براى او پهن كرد آن گاه رو به اصحابش كرد و فرمود: هر گاه شخص بزرگوار قومى نزد شما آمد، او راگرامى بداريد.

17592- هـنگامى كه اسراى ايرانى واردمدينه شدند و عمر بن خطاب خواست زنان را بفروشد و مردان را بـه بـنـدگـى گيرد، على (ع)به او فرمود: رسول خدا (ص) فرمود: بزرگوارهر قومى را، گرامى بداريد.

خصلتهايى كه از بزرگواران به دور است

17578- امام على (ع): دروغ و خيانت ازاخلاق بزرگواران ، نيست.

17579- امام على (ع): كسى كه بدى را به نيكى پاسخ ندهد،از بزرگواران نيست.

17580- امام على (ع): جامه ننگ پوشيدن ، از خصلتهاى بزرگواران نيست.

17581- امام على (ع): بزرگوار، كينه توز نيست.

17582- امام على (ع): شتاب در انتقامگيرى ، از خصلتهاى بزرگواران نيست.

17583- امام حسن (ع): هر كه احسانهاى خودرا بر شمرد، بخشندگى خويش را از بين برده است.

رد عزت و احترام

17603- پيامبر خدا (ص): از پذيرفتن عزت واحترام خوددارى نكند، مگر الاغ.

17604- پيامبر خدا (ص): هـر گـاه به يكى از شما احترامى نهاده شد، آن را رد نكند، زيرا اين الاغ است كه عزت و احترام را رد مى كند.

17605- امـام صـادق (ع): دو مـرد بـر امـيرالمؤمنين (ع) وارد شدند حضرت براى هريك از آن دو تشكى انـداخـت يـكـى از آن دوروى تـشـك نشست و ديگرى خوددارى كرد اميرالمؤمنين فرمود: روى تشك بنشين ، زيرا از پذيرفتن عزت و احترام سرباز نزند مگر الاغ.

17606- ابـو خـلـيـفـه: من و ابو عبيده حذا،بر حضرت باقر (ع) وارد شديم حضرت به كنيزش دستور داد متكايى بياورد من عرض كردم: لازم نيست همين طورى مى نشينيم حضرت فرمود: اى ابو خليفه ! عزت واحترام را رد نكن ، زيرا عزت و احترام رافقط الاغ رد مى كند.

17607- امـام رضـا (ع): اميرالمؤمنين ـ صلوات اللّه عليه ـ مى فرمود: از پذيرفتن عزت واحترام خوددارى نـكـند، مگر الاغ حسن بن جهم مى گويد: عرض كردم: مقصود از آن چيست ؟ فرمود: جا باز كردن در مجلس وعطر و بوى خوشى كه به او تعارف شود.

17608- پـيـامـبـر خدا (ص): عزت و احترام رابپذيريد و بهترين احترام عطر است ، هم سبكبار است و هم بسيار خوشبو.

17609- پـيـامـبـر خدا (ص): از احـتـرام مـرد بـه بـرادر مسلمانش ،اين است كه پيشكش او را بپذيرد، يا ازهمان چيزى كه در اختيار دارد به او تعارف و پيشكش كند و خودش را به زحمت نيندازد.

17610- امام حسين (ع): كسى كه عطاى تو رابپذيرد در بخشندگى به تو كمك كرده است.

17611- امـام على (ع): انسان بايد با قبول اين اوصاف ، بزرگوارى را پذيرا شود و پيش ازفرود آمدن بلاى مـرگ ، از آن بـرحـذر بـاشـد وبـايد كه در

كوتاهى ايام عمر خويش و اندك ماندنش در منزل دنيا، بينديشد تا (از خواب غفلت بيدار شده ) منزلى ديگر (آخرت ) راجايگزين آن كند.

شمه اى از اخلاق بزرگواران

قرآن.

((و كسانى اند كه گواهى دروغ نمى دهند و چون برلغو بگذرند، بزرگوارانه مى گذرند)).

17560- امـام عـلـى (ع): خـلـوص و يـكـرنـگى ازاخلاق بزرگواران است و ناخالصى و خيانت از خويهاى فرومايگان است.

17561- امـام عـلـى (ع): شـتـاب در عـفـو و گـذشـت از خـويهاى بزرگواران است و شتاب در انتقامگيرى ازخصلتهاى فرومايگان است.

17562- امـام عـلـى (ع): فضيلت شتاب به سوى نيكوكارى و احسان ، از آن بزرگواران است.

17563- امـام عـلـى (ع): روش بزرگواران پياپى نواختن ونيكى كردن است شيوه فرومايگان زشتگويى است.

17564- امـام عـلـى (ع): شـيـوه بـزرگواران وفا كردن به عهدو پيمانهاست روش فرومايگان ، انكار (وزير پا نهادن عهد و پيمانها) است.

17565- امـام عـلـى (ع): شيوه بزرگواران ، بخشندگى است.

17566- امـام عـلـى (ع): عادت بزرگواران نيكى كردن است عادت فرومايگان بدگويى كردن پشت سرديگران است.

17567- امـام عـلـى (ع): پيروزى بزرگواران ، (همراه با)گذشت و احسان است.

17568- امـام عـلـى (ع): كيفر بزرگواران ، نيكوتر از گذشت فرومايگان است.

17569- امـام عـلـى (ع): دريغ كردن بزرگوار، بهتر از دهش فرومايه است.

17570- امـام عـلـى (ع): از خصلتهاى بزرگواران است ،بيدريغ بخشيدن.

17571- امـام عـلـى (ع): بزرگواران ، جانهايشان شكيباترو پرتحمل تر است.

17572- امـام عـلـى (ع): خـوشـحـالى بزرگواران ، در داد ودهش است و خوشحالى فرويگان ، در بدپاداش دادن (احسان ديگران ) است.

17573- امـام عـلـى (ع): لذت بزرگواران ، در خوراندن است و لذت لئيمان در خوردن.

17574- امـام عـلـى (ع): ارباب كرم آن قدر كه ازبخل وهمدمى با لئيمان مى گريزند ، از مرگ نمى گريزند.

17575- امـام عـلـى (ع): شايسته ترين مردم به كرم وبخشندگى ، كسى است كه كريمان به اوشناخته شوند.

17576- امـام عـلـى (ع): در خـطـبـه اى كه طى آن فتنه ها وفسادهاى آينده را پيش بينى مى كند،مى فرمايد: فرومايگان بـسـيـار شـونـد وبـزرگواران بشدت كاستى گيرند و مردم آن روزگار، همچون گرگ شوند و پادشاهانش چونان درندگان.

17577- امام حسين (ع)، در بخشى از سخنان خود در روز عاشورا، فرمود: هان ! اين زنازاده پسر زنازاده مرا ميان شمشير و مرگ مخير كرده است هيهات ، كه به اين خواسته خود نسبت به من برسد خوارى و زبـونـى ازما بدور است خدا و رسول او و مؤمنان ودامنهاى پاك و نياكان پاكيزه ، نمى پذيرند كه ما فرمانبرى از فرومايگان را بر مرگ وجانبازيهاى رادمردان ترجيح دهيم.

كرامت

17517- امـام على (ع): خداى متعال شما را به اسلام ويژه گردانيد و براى آن برگزيدتان ،زيرا كه اسلام ، عنوان سلامت است و مجمع كرامت.

17518- امام على (ع): در وصف بهشتيان ، مى فرمايد: بهشتيان گروهى هستند كه كرامت همواره باآنان باشد، تا آن كه سرانجام در سراى جاودانى فرود آيند و از جابجايى سفرهاآسوده گردند.

17519- امام على (ع): نيز در وصف بهشتيان ، مى فرمايد: پس ، به فرجامى پاينده و كرامتى خوش وگوارا، دست يافتند.

17520- امام على (ع): نـيز در وصف اهل بهشت ، مى فرمايد: فرشتگان آنان را در ميان گرفته اند وآرامش ، بر ايشان فرود آمـده و درهـاى آسـمـان

، به رويشان گشوده شده و تختهاى كرامت و بزرگوارى ، برايشان آماده گشته است.

كسى كه احترام او را ادب نكند

17612- امام على (ع): كسى كه عزت و احترام ادبش نكند، اهانت و بى حرمتى او را ادب نمايد.

17613- امام على (ع): كسى كه احترام او را درست نكند،اهانت و بى احترامى درستش گرداند.

17614- امام على (ع): وقـتـى احـتـرام نـهادن سودى نبخشد،اهانت و بى احترامى كارگرتر است و جايى كه تازيانه اثر نبخشد، شمشير برنده تر است.

17615- امام على (ع): احـتـرام نـهـادن بـه هـمـان انـدازه كه براى شخص بزرگوار سازنده است ، براى انسان فرومايه تباه كننده مى باشد.

گراميترين مردمان

17616- پـيـامـبر خدا (ص): قصدم فخر فروشى نيست ، من ، گراميترين فرزند آدم نزدپروردگار خويش هستم.

17617- پـيـامـبر خدا (ص): قصدم فخر فروشى نيست ، اما من ،گراميترين و بزرگوارترين مردم سراسر عالم هست.

17618- مـردى به رسول خدا (ص) عرض كرد: دوست دارم گراميترين مردم باشم حضرت فرمود: از خدا نزد خلق شكايت مكن ، تاگراميترين مردم باشى.

17619- امام على (ع): هيچ بزرگوارى وكرامتى چون پرهيزگارى ، نيست.

گراميداشتن

17593- پـيامبر خدا (ص) بر بالشى تكيه زده بود كه سلمان وارد شد پيامبر پشتى را به اوداد و فرمود: اى سلمان ، هيچ مسلمانى نيست كه برادر مسلمانش بر او وارد شود و به احترام او برايش پشتى بگذارد، مگر اين كه خداوند او را بيامرزد.

17594- پيامبر خدا (ص): هـيچ مسلمانى نيست كه برادرمسلمانش بر او وارد شود و او به احترام وى برايش پشتى بگذارد، مگر اين كه خداوند اورا بيامرزد.

17595- پيامبر خدا (ص): از بزرگداشت عظمت خداى متعال است ، بزرگداشت سه نفر: ريش سفيدمسلمان (يا كسى كه موى خود را در اسلام سفيد كرده است ) و پيشواى دادگر وقرآن دانى كه نه غلو كند و نه از (عمل به )قرآن دورى ورزد.

17596- پيامبر خدا (ص): كسى كه برادر خود را گرامى دارد،در حقيقت خدا را گرامى داشته است.

17597- پيامبر خدا (ص): هر گاه ميهمانى بر شما وارد شد،او را گرامى بداريد.

17598- پيامبر خدا (ص): هر كه به خدا و روز واپسين ايمان دارد، بايد به همنشين خود را گرامى دارد.

17599- پيامبر خدا (ص): هـر كس ، بدون چشمداشت يا ترس از مردى ، برايش ركاب بگيرد (تا بر مركب خويش سوار شود)، آمرزيده شود.

17600- پيامبر خدا (ص): كـسى كه وارد مجلسى مى شود، دچارنوعى سرگشتگى است پس با خوشامدگويى از او استقبال كنيد.

17601- پيامبر خدا (ص): يتيم را، گرامى بدار و به همسايه ات ،خوبى كن.

17602- پيامبر خدا (ص): فرزندان خود را گرامى بداريد وآنها را نيكو تربيت كنيد.

تنظيم : بهرام محسني نسب (Bahrammn@gmail.com )

والسلام علي من التبع الهدي

سيره نبي اكرم (صلوات الله عليه) | سيره ائمه اطهار (عليهم السلام) | سيره بزرگان (رضوان الله عليهم)

موضوعات تحقيقاتي | مطالب جالب و آموزنده | لينك به سايتهاي مفيد ديگر